ศาลรัฐธรรมนูญไทยวินิจฉัยกรณีรหัสบนบัตรเลือกตั้ง
ศาลรัฐธรรมนูญวินิจฉัยว่าการใช้คิวอาร์โค้ดและบาร์โค้ดบนบัตรเลือกตั้งมีความชอบด้วยรัฐธรรมนูญ โดยปัดตกข้อกังวลเรื่องความลับในการลงคะแนน
เมื่อวันที่ 28 กันยายน 2569 ศาลรัฐธรรมนูญได้มีคำวินิจฉัยสำคัญเกี่ยวกับความชอบด้วยกฎหมายของบัตรเลือกตั้งที่ใช้ในการเลือกตั้งทั่วไปเมื่อวันที่ 8 กุมภาพันธ์ 2569 โดยศาลมีมติเอกฉันท์ 9:0 ว่าการใส่คิวอาร์โค้ดบนบัตรเลือกตั้งนั้นสอดคล้องกับรัฐธรรมนูญ นอกจากนี้ ศาลยังมีมติเสียงข้างมาก 8:1 ว่าการใช้บาร์โค้ดบนบัตรเลือกตั้งก็เป็นไปตามข้อกำหนดของรัฐธรรมนูญเช่นกัน
คดีนี้มีที่มาจากคำร้องเรียน 22 เรื่องที่ยื่นต่อผู้ตรวจการแผ่นดิน ซึ่งต่อมาได้ส่งเรื่องไปยังศาลรัฐธรรมนูญตามมาตรา 213 โดยผู้ร้องแสดงความกังวลว่ารหัสทางดิจิทัลเหล่านี้อาจส่งผลกระทบต่อความลับในการลงคะแนนเสียง ซึ่งเป็นหลักการพื้นฐานของการเลือกตั้งในระบอบประชาธิปไตย
ในคำวินิจฉัย ศาลเน้นย้ำว่าคณะกรรมการการเลือกตั้ง (กกต.) มีหน้าที่ตามมาตรา 224 ในการจัดการเลือกตั้งให้เป็นไปโดยสุจริตและเที่ยงธรรม รวมถึงการป้องกันการทุจริต ตุลาการระบุว่าการทุจริตเลือกตั้งในปัจจุบันจำเป็นต้องมีกลไกการตรวจสอบที่เข้มงวด ศาลสรุปว่าความจำเป็นในการลงคะแนนลับต้องมีความสมดุลกับการป้องกันการทุจริตที่มีประสิทธิภาพ ตามคำวินิจฉัยของศาล คิวอาร์โค้ดที่ใช้บนบัตรเลือกตั้งไม่สามารถเชื่อมโยงไปยังตัวผู้ลงคะแนนแต่ละคนได้ สำหรับประชาชนและผู้สังเกตการณ์ คำวินิจฉัยนี้ช่วยสร้างความชัดเจนทางกฎหมายเกี่ยวกับความโปร่งใสของกระบวนการเลือกตั้งเมื่อเดือนกุมภาพันธ์ 2569