มารยาทในชีวิตประจำวันในประเทศไทย: การขนส่งสาธารณะ บ้านเรือน และพฤติกรรมในที่สาธารณะ

บนรถไฟฟ้า BTS และ MRT (รถไฟฟ้าและรถไฟใต้ดินของกรุงเทพฯ)

ไม่อนุญาตให้รับประทานอาหารและเครื่องดื่มภายในขบวนรถ ที่นั่งสำรองมีไว้สำหรับพระภิกษุ ผู้สูงอายุ สตรีมีครรภ์ และผู้พิการ หากคุณเห็นผู้ที่ต้องการที่นั่ง ควรลุกให้โดยไม่ต้องรอให้มีการร้องขอ

การไปเยี่ยมบ้านคนไทย

ควรถอดรองเท้าก่อนเข้าบ้านคนไทยเสมอ แม้เจ้าของบ้านจะบอกว่าไม่จำเป็นก็ตาม การเสนอตัวถอดรองเท้าถือเป็นมารยาทพื้นฐานที่สุภาพและมักไม่ถูกปฏิเสธ

ข้อห้ามเกี่ยวกับศีรษะ

หลีกเลี่ยงการสัมผัสศีรษะของผู้อื่น รวมถึงเด็กด้วย ในวัฒนธรรมไทย ศีรษะถือเป็นส่วนที่สูงที่สุดและได้รับความเคารพมากที่สุดของร่างกาย การสัมผัสศีรษะแม้จะเป็นการแสดงความเอ็นดู ก็อาจทำให้ผู้อื่นรู้สึกอึดอัดได้

เท้า: ส่วนตรงข้ามของแนวคิดเดียวกัน

เนื่องจากศีรษะเป็นส่วนที่ได้รับความเคารพมากที่สุด เท้าจึงถือเป็นส่วนที่ต่ำที่สุดและไม่ควรนำไปชี้ใส่ผู้อื่น วัตถุทางศาสนา หรือพระบรมฉายาลักษณ์ และไม่ควรใช้เท้าชี้หรือเขี่ยสิ่งของ

การรักษาความสงบในที่สาธารณะ

การขึ้นเสียง แสดงความโกรธอย่างชัดเจน หรือการโวยวายในที่สาธารณะเป็นสิ่งที่คนไทยไม่ยอมรับและอาจทำให้ปัญหาเล็กน้อยบานปลายแทนที่จะได้รับการแก้ไข แนวคิดเรื่อง "การรักษาหน้า" หรือการไม่ทำให้ตนเองหรือผู้อื่นอับอายในที่สาธารณะมีความสำคัญทางสังคมมาก การใช้ท่าทีที่สงบและยิ้มแย้มจะช่วยให้ได้ผลลัพธ์ที่ดีกว่าในเกือบทุกสถานการณ์ รวมถึงการร้องเรียนหรือการโต้เถียง

การแสดงความรักในที่สาธารณะ

วัฒนธรรมไทยค่อนข้างสงวนท่าทีเกี่ยวกับการแสดงความรักในที่สาธารณะมากกว่าหลายประเทศในตะวันตก การจับมือถือแขนเป็นเรื่องปกติ แต่การแสดงความรักที่ชัดเจนกว่านั้นควรเก็บไว้เป็นเรื่องส่วนตัว โดยเฉพาะอย่างยิ่งเมื่ออยู่นอกเขตท่องเที่ยวหลัก