ความสำคัญทางประวัติศาสตร์ของพระกริ่งบาเก็ง

“พระกริ่งบาเก็ง” หรือที่รู้จักกันในชื่อ “พระกริ่งนอก” เป็นพระกริ่งโบราณที่พบครั้งแรกบนเขาพนมบาเก็งในประเทศกัมพูชา เนื่องจากความหายาก ช่างฝีมือชาวไทยจึงได้สร้างพระเครื่องจำลองโดยอิงจากพิมพ์ดั้งเดิมมาโดยตลอด หนึ่งในรุ่นที่โดดเด่นที่สุดคือรุ่นที่จัดสร้างขึ้นที่วัดเอี่ยมวรนุช กรุงเทพมหานคร

ตามรายงานของข่าวสดออนไลน์ พระกริ่งบาเก็งรุ่นวัดเอี่ยมวรนุชมีความสำคัญเป็นพิเศษเนื่องจากมีพระครูวิสัยโสภณ หรือที่รู้จักกันดีในนาม “หลวงปู่ทิม” แห่งวัดช้างให้ ผู้สร้างตำนานพระเครื่องหลวงพ่อทวดชื่อดัง เป็นเจ้าพิธี ในปี พ.ศ. 2506 หลังจากเกิดเหตุไฟไหม้ที่วัดประสาทบุญญาวาส หลวงปู่ทิมได้รับนิมนต์มาช่วยงานบูรณะวัด ในระหว่างที่ท่านพักอยู่ที่วัดเอี่ยมวรนุช ทางวัดได้จัดสร้างพระเครื่องเหล่านี้ขึ้นเพื่อระดมทุนในการซ่อมแซมวัด โดยมีพิธีเททองเมื่อวันที่ 25 พฤศจิกายน พ.ศ. 2506 ซึ่งมีจอมพลประภาส จารุเสถียร เข้าร่วมในพิธีด้วย

สำหรับผู้อยู่อาศัยและนักท่องเที่ยวที่สนใจในวัฒนธรรมไทย พระเครื่องเหล่านี้ถือเป็นจุดบรรจบที่สำคัญระหว่างประวัติศาสตร์ทางศาสนาและงานฝีมือ แม้ว่าบริบททางประวัติศาสตร์ของพิธีในปี พ.ศ. 2506 จะมีการบันทึกไว้อย่างชัดเจน แต่ผู้สะสมควรทราบว่าเนื่องจากวัตถุมงคลเหล่านี้สร้างขึ้นโดยการถอดพิมพ์จากของเก่า การตรวจสอบความแท้ของพระแต่ละองค์จึงจำเป็นต้องอาศัยผู้เชี่ยวชาญ พระกริ่งบาเก็งยังคงเป็นที่สนใจสำหรับผู้ที่ศึกษาเกี่ยวกับตำนานของหลวงปู่ทิมและวิวัฒนาการของวัตถุมงคลศักดิ์สิทธิ์ของไทย